คุณค่าของชีวิต

เอาล่ะ…

ผ่านการอัพไป 2 blog ก็ยังหาสาระไม่ได้เหมือนเดิม

อา..ช่างน่าเบื่ออะไรเช่นนี้

เอ..

หรือจะเป็นเพราะเราเขียนแต่สไตล์เดิมๆ

คงไม่มีคนเบื่อหรอก แบบนี้น่ะ

เพราะแค่หาคนเข้ามาอ่านก็ยากเต็มที…

อืมมม…การเขียน blog นับเป็นการแสดงออกของตัวเองอย่างนึง

ไม่แปลกเลยที่อยากให้มีคนเข้ามาอ่านหรือมาลง comment..

..เสียเวลาตูชะมัด (ความรู้สึกของคนที่ถูกส่ง space มาให้อ่าน)

ทำไมตูต้องลง comment ให้มันด้วยฟระ!

ไม่เข้าใจเลย…

อา…แต่พอได้มาเป็นคนเขียน space เองบ้าง

ก็…

ยังไม่เข้าใจอยู่ดี..

คน(แทบ)ทุกคนเขียน blog ออกมาเพื่อแสดงออก..

อาจจะเป็นความรู้สึกหรืออารมณ์

หรือเรื่องราว…

แน่ล่ะ…มนุษย์ทั่วๆไปชอบให้คนมาสนใจอยู่แล้ว…

จึงอยากให้มีคนเข้ามาอ่านบ้างเป็นธรรมดา…

และแล้วข้าพเจ้าก็ได้นอกเรื่องไปพักใหญ่ๆ

หัวข้อของวันนี้คือ…

คุณค่าของชีวิต

ได้ยินชื่อหัวข้อแล้วก็ขอให้ท่านที่กำลังอ่านอยู่ไปเตรียมอุปกรณ์ได้

อันได้แก่…

หมอนนุ่มๆสักใบหนึ่ง

และหมอนข้าง(ถ้ามี)

แต่ถ้าอยากอ่านต่อก็ขอให้ไปเตรียมกาแฟมาสักแก้วนึง

ซึ่งหลังจากอ่านๆไปก็คงไม่พ้นที่จะหลับคากาแฟ..

เรื่อง คุณค่าของชีวิต นี้

เป็นเรื่องที่ข้าพเจ้าแต่งเอง(สดๆ)

นับแต่นี้เป็นต้นไป…

อ่า…มีข้อแนะนำสำหรับท่านที่เบื่อ

ให้กด Alt ค้างไว้และอ่านไปเรื่อยๆ…

หากเบื่อถึงขีดสุดก็ให้กด F4 ได้ทันที

อา..ลาก่อน

คุณค่าของชีวิต…

เป็นเรื่องของสิ่งของ 3 สิ่งซึ่งเป็นเพื่อนกัน

ได้แก่ ปลากระป๋อง ของชำร่วย และเก๊กฮวยแก้วหนึ่ง

มีอยู่วันหนึ่ง…

ไม่ต้องสนใจหรอกว่าวันไหนน่ะ..

ของชำร่วยถามปลากระป๋องว่า นายน่ะ มีดีตรงไหน?

ปลากระป๋องตอบว่า ถึงภายนอกฉันจะดูแข็งกร้าว…

แต่ภายในนั้นนุ่มนิ่มน่าลิ้มลอง…จนยากจะลืมเลือน

ของชำร่วยได้ฟังคำตอบแล้วถึงกับช็อคซีนีม่าไป…

และได้กลายเป็นของชำร่วยในงานศพของตนเองนั่นเอง

ปลากระป๋องรู้สึกเสียใจมากที่เป็นเหตุให้เพื่อนต้องไปไม่กลับ…

หลังจากเสร็จสิ้นงานศพแล้ว ปลากระป๋องอยากตายเป็นยิ่งนัก..

จึงได้ไปปรึกษาเก๊กฮวยแก้วหนึ่ง..

"เก๊กฮวย ช่วยฉันด้วย ฉันรู้สึกผิดมากจนอยากจะตายไปเลย.."

ปลากระป๋องพูดด้วยสีหน้ามืดมนเหมือนคนติดหนี้นอกระบบ

"อาา..เดี๋ยวฉันจองวัดที่จังหวัดเลยให้นะ…" เก๊กฮวยตอบ

"นายคิดว่าที่ฉันพูดเป็นเรื่องตลกเหรอ! ฉันรู้สึกผิดมากๆ อยากจะตายๆไป เพื่อไถ่โทษให้กับของชำร่วย"

"โอเคๆ ฉันจะช่วยให้นายสมใจ ตามฉันมาเลย…"

เก๊กฮวยแก้วหนึ่งพาปลากระป๋องเดินออกจากที่พักไปเรื่อยๆ

ไปจนถึงซุปเปอร์มาร์เก็ตแห่งหนึ่ง แผนกอาหารสำเร็จรูป

"อา…ที่นี่แหละ นายขึ้นไปยืนอยู่บนชั้นนั้นได้เลย"

"ขอบคุณมาก เก๊กฮวย แต่ที่นี่มีเพื่อนๆฉันเยอะจัง พวกเขาอาจจะเกลี้ยกล่อมไม่ให้ฉันตายก็ได้"

"ไม่หรอก ทุกคนล้วนเกิดแก่เจ็บตาย ถ้านายไม่ลงมาจากชั้นวางของนั่นนะ"

"ตกลง ลาก่อน เก๊กฮวย"

"อ่าาา ลาก่อน โชคดีนะ"

ไม่กี่วันต่อมา หนังสือพิมพ์ปลากระป๋องเดลี่ก็ลงข่าวหน้า1

เป็นข่าวการตายของปลากระป๋องของเรา

สาเหตุการตายคือ ถูกของมีคมทำอันตรายที่ศีรษะ (เนื่องจากเป็นปลากระป๋องรุ่นที่ไม่มีฝาดึง)

ในภาพนั้น….เลือด(ซอสมะเขือเทศ)ไหลนอง

ชวนสังเวชใจยิ่งนัก…

เก๊กฮวย เมื่อเห็นข่าวการตายของเพื่อนอีกคนก็รู้สึกสลดใจนัก (แกเป็นคนทำให้มันตายไม่ใช่เรอะ!!)

จึงตัดสินใจจบชีวิตตัวเองลง

ด้วยการกระโดดลงมาจากอ่างล้างจาน

เพล้ง!…

อาาา….นี่แหละ คุณค่าของชีวิต

เมื่อเราพยายามจะแก้ไขปัญหาใดปัญหาหนึ่ง

มักจะก่อเกิดปัญหาตามมาไม่จบสิ้น…

และถึงแม้ว่าจะแก้ได้ตรงจุดก็ตาม

บางทีก็อาจสายเกินไป…

เหมือนกับคำว่า "ขอโทษ"

แม้จะพูดออกไป…บางทีก็ไม่ได้ช่วยอะไรขึ้นมา

(แล้วมันเกี่ยวกับคุณค่าของชีวิตตรงไหนฟระ!)

สุดท้ายนี้…

ขอให้ผู้อ่านมองโลกเป็นสีเทา…

มีทั้งขาวทั้งดำ

ถูกและผิดล้วนขึ้นอยู่กับมุมมองและสถานการณ์

ขอจบด้วย…ประโยคดีๆ จากศิลาจารึกพ่อขุนรามคำแหง

"ไผอยนหแงปผฝบยพเ่ฟวปฝ"

หากประสบปัญหาในการอ่าน หรือไม่เข้าใจ…

เรียนเชิญถามคุณ ศศิพงศ์ ได้

อา…ขอลาก่อน ข้าพเจ้าจะไปกินปลากระป๋องละ

ลัลล้า~

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

5 Responses to คุณค่าของชีวิต

  1. KoNgKaNg says:

    อือๆ นั่นซินะ  มีปัญหา 1 ก้ิเกิดอีกปัญหา 1 สรุปว่า เราอยุ่ภายใต้วังวนแห่งปัญหาใช่ไหม  ?  ถ้าเปงเช่นนั้นเรา ควรจะแก้ไข หรือปล่อยให้มันล่วงเลยไป …….. สู้ๆครับมูมู่  เราเชือว่า นั่นไม่ใช่ คุณค่าของชีวิต  แต่เปงปัญหาของชีวิตมากกว่า (อย่าโกรธกันนะ )ปล. วันไหนเจอกัน ขอจุ๊บ ทีเด่ะ เหอะๆๆ (มึงสยองแน่ๆ)

  2. Amarah says:

    นอกจากไร้สาระแล้วยัง…..หาแก่นไม่ได้เลยอ่ะ555+ดูจากบุคลิกการเขียนแล้วรุ้สึกว่าคนเขียนขี้ประชดประชันยังไงไม่รุ้เนอะว่ามะ^^ประชดตอนแรกๆมันแป้ก อ่ะ555+

  3. Parin says:

    – -+ อืมมม เรื่องคุณค่าของชีวิตเนี่ย ทำให้นึกถึงหนังเรื่อง The Hours เลยอ่ะ ว่างๆลองไปหามาดูนะ
     
    ปล.ทำไมของชำร่วยต้องช็อคด้วย  -*- 555

  4. Wasiphon says:

    เห้อ

  5. Sarawut says:

    ชีวิตคือความไม่มี
     
    ปล.เจ้าของบล็อกมองโลกเป้นสีม่วง

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s