อารมณ์เปลี่ยว~

อา…ในที่สุดก็เป็นไปตามคาด…

..

ไม่ต้องสงสัยแต่อย่างใด…

เพราะหัวข้อของวันนี้คือ "อา…ในที่สุดก็เป็นไปตามคาด"

หลายครั้งหลายคราว…ที่เรามักจะพูดประโยคนี้ออกมา

อาจเป็นทั้งเรื่องดี

หรือเรื่องร้าย…

วันนี้ข้าพเจ้ามีนิทานสนุกๆมาเล่าให้ฟังกัน…

แน่ล่ะ ข้าพเจ้าโตเกินกว่าจะมีนิทานอีสปอยู่ในบ้าน

อีกทั้งยังไม่มีปัญญาซื้อ "เทเลทับบี้" ทั้งชุดอีกด้วย

ดังนั้น นิทานเรื่องนี้จึงเป็นเรื่องที่แต่งขึ้นมาเอง (เหมือนกับเรื่องที่แล้ว)

เป็นเรื่องราวของสิ่งของ 3 สิ่งซึ่งเป็นเพื่อนกัน

ได้แก่ ทุเรียน เปียโน และโทรทัศน์

วันหนึ่ง…

เปียโนได้ถามทุเรียนว่า "นายน่ะ มีดีตรงไหน?"

ทุเรียนตอบว่า.."ถึงภายนอกฉันจะดูแข็งกร้าว แต่ภายในก็นุ่มนิ่มน่าลิ้มลอง จนยากที่จะลืมเลือน.."

เปียโนได้ฟังคำตอบแล้วรู้สึกเหมือนตัวเองนั้นบรรเลงเพลงแล้วแพ้ให้กับเครื่องคูโบต้า

และถึงกับเข้าโรงพยาบาลด้วยอาการโคม่าไป…

ทุเรียนรู้สึกเสียใจมาก จึงชวนโทรทัศน์ไปเยี่ยมเปียโนที่โรงพยาบาล..

ในภาพที่เห็น…แม้จะยังไม่ตายแต่ก็กลายเป็นเปียโนนิทรา..

ทุเรียนรู้สึกผิดที่เป็นต้นเหตุให้เพื่อนต้องเป็นแบบนี้ จึงไปปรึกษากับโทรทัศน์

"ฉันรู้สึกผิดจังเลย ปกติคนอื่นๆจะเจ็บเนื้อเจ็บตัวเพราะร่างกายของฉัน แต่ครั้งนี้กลับกลายเป็นคำพูด..ที่ทำร้ายคนอื่น" ทุเรียนสะอื้นไห้…

ที่หน้า(จอ)ของโทรทัศน์นั้น เป็นภาพรายการธรรมะรายการหนึ่ง "เกิดแต่กาม"

โทรทัศน์นิ่งเงียบไม่พูดอะไร (เพราะถูกใช้งานอยู่)

น่าเศร้านักที่ทุเรียนเป็นเพียงคนธรรมดา..ยามได้ฟังธรรม..รู้สึกอยากอยู่และอยากตาย

บวกกับอารมณ์ของทุเรียนในตอนนี้ เขาไม่มีทางเลือกอื่น…

นอกจากเดินไปหาแม่ค้าขายผลไม้ที่หน้าปากซอย..

"หมอนทองจ้าาา โลละ40.."

ไม่ถึงชั่วโมงเศษ…ทุเรียนก็จบชีวิตลง…ภายใต้คมมีดของแม่ค้า

ส่วนโทรทัศน์(ปิดเครื่องแล้ว) รู้ข่าวก็โศรกเศร้าเสียใจเป็นอันมากที่ต้องเสียเพื่อนไปอีกคน
(แกเป็นคนทำให้มันตายไม่ใช่เรอะ!!)

จึงตัดสินใจจบชีวิตตัวเองเช่นกัน

ด้วยการบอกยกเลิกสัญญาเคเบิ้ลทีวี

และย่องไปหาซาเล้งที่ขับผ่านมาหน้าบ้าน…

"รับซื้อนุ่นเก่า…ที่นอนเก่า รับซื้อกระดาษ…เศษเหล็ก
รับซื้อทีวีเสีย พัดลมเสีย แอร์เสีย…" (เสียงรถรับซื้อของเก่าที่วิ่งผ่านหน้าบ้านผู้เขียนอยู่เนืองๆ)

อืมม…ขอบคุณที่อ่านจนจบ

สำหรับผู้ที่คาดเดาเนื้อเรื่องได้ตั้งแต่แรกแล้ว คงจะพูดว่า

"อา…ในที่สุดก็เป็นไปตามคาด"

..

สุดท้ายนี้ ขอให้ผู้อ่านระวังเรื่องการพูด เพราะบางทีเราอาจพูดโดยไม่คิด และเมื่อพูดไปแล้ว ก็ไม่มีปาติหานใดๆจะเรียกคำพูดนั้นกลับคืนมาได้

บางที…กว่าจะรู้ความดีของคนๆหนึ่งมีมากแค่ไหน อาจจะเป็นตอนที่เค้าจากคุณไปแล้ว…
(เหมือนทุเรียน..กว่าจะเผยให้เห็นถึงเนื้อที่ซ่อนอยู่ภายใน ก็ได้ตายจากไป…)

อ่าาา…อ่านจนจบแล้วก็ขอราตรีสวัสดิ์ (ถึงจะยังไม่นอนก็ตาม)

อย่าลืมห่มผ้าหนาๆนะครับ ช่วงนี้อากาศหนาวมาก

มีปัญหาคับข้องใจ อยากระบาย(อารมณ์) ปรึกษาได้ที่เบอร์ 08-6667-0432 (เบอร์คนสวย)

(หน้าโฆษณา)

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

4 Responses to อารมณ์เปลี่ยว~

  1. Amarah says:

    5555+ฮาตอนจบงิ08-6667-0432
    (หน้าโฆษณา)ด้วย555+
    555+
    ลึกซึ้งยิ่งนัก
    ไม่น่าเชื่อว่า…อย่างแกก็คืดด้ายยเนอะ
    เขียนดีจิงๆนะ
    อยากรู้…จะมีใครไหม ที่มีความรักแล้วต้องเก็บอาวววไว้จาก…คนข้างล่าง
    เป็นไรมะรู้งิ ช่วงนี้ชอบเพลงบอยจัง คนสวยว่าไง 55+

  2. Parin says:

    – -+ เป็นไปตามคาด

  3. Parin says:

    – -+ เป็นไปตามคาด

  4. Sarawut says:

    สวยเกินคำบรรยาย

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s