ความเกรงใจ

อา…ข้าพเจ้าอัพ blog ทุกวันเลย..

คนอ่านคงจะสงสัยว่า ทำไมข้าพเจ้าเขียนแต่สไตล์เดิมๆ ไม่เบื่อบ้างหรือไร?

เป็น space ที่อ่านจบแล้วได้อารมณ์แปลกๆกลับไป. . .

บางจุดที่เหมือนจะฮา…ก็ไม่ฮา

บางจุดก็จับมาผูกโยงกับแบบแปลกๆและแหม่งๆ

บางจุดก็เป็นที่เนื้อเรื่องที่ฝืดชนิดต้องเปลี่ยนน้ำมันเครื่อง ไม่ไหลลื่นเอาเสียเลย. . .

ที่ข้าพเจ้าไม่เขียนแนวเฮๆฮาๆ ภาษาง่ายๆ ได้ใจความ ตามสไตล์วัยรุ่น…นั้น

คงเป็นเพราะการเขียนแนวนั้นหาอ่านได้ตามร้านขายยาทั่วไป

อา. . . วันนี้ก็นอกเรื่องไปอีกพักใหญ่

"ความเกรงใจ"

ได้หัวข้อเขียน blog มาจากเพื่อนคนนึง ที่กำลังจะนับญาติ(เป็นพี่สะใภ้-น้องเขย)กันในไม่ช้านี่แล้ว ><  lol~
(ล้อเล่นนะ แต่คิดจริง + +)

อ่าา แต่เด็กเราคงเคยได้ยินผู้ใหญ่สอนมาว่า "ความเกรงใจเป็นสมบัติของผู้ดี….หากใครไม่มี ชาตินี้เอาดีไม่ได้" (ว่าไปนั่น)

ผู้ใหญ่สอนมา เราก็ได้แต่ปฏิบัติตามจนฝังหัว. . .ถามใครๆว่ามีความเกรงใจนี่ดีไหม ใครๆก็ว่าดีหมด

วันนี้ข้าพเจ้าขอสวมวิญญาณ Chucky ลาก…"ความเกรงใจ" มาชำแหละ

ฮี่ๆๆ..

สวบ…ครืดดด…

แควก..กกก อ๊าาาง~

หลังจากชำแหละเรียบร้อย ก็เกิดคำถามขึ้นมาในใจสองสามประการ ตามนี้. . .

ความเกรงใจนั้นดีจริงหรือ?

อา. . .หลังจากนั่งเทียนคิดดูแล้ว คงต้องยกข้อดีมาตอบว่า ความเกรงใจทำให้เราพยายามพึ่งพาตนเอง ไม่พึ่งคนอื่นๆง่ายเพราะเราเกรงใจเค้าน่ะสิ

แต่แน่ล่ะ. . .ในโลกนี้จะมีใครสมบูรณ์ไปซะทุกอย่าง ขนาดพึ่งพาตัวเองได้ ไม่มีหรอก…

จึงต้องพึ่งพาอาศัยกัน ความเกรงใจที่มีแต่เดิมก็ย่อมเปลี่ยนแปลงเป็นธรรมดา

กลายเป็นคน 2 จำพวก…

พวกแรก…ความเกรงใจลดน้อยถอยลงไปมาก

จนบางครั้งอาจถูกมองว่าเป็นคนเห็นแก่ตัวไป. . .

อา…พวกนี้ไม่ค่อยมีปัญหาในการใช้ชีวิตเท่าไรหรอก มาดูพวกที่สองกันดีกว่า…

พวกที่สอง…ความเกรงใจไม่เคยมีวันหายไปจากพจนานุกรมของพวกเขา

ก่อนอื่นต้องยอมรับว่าเป็นคนดีทีเดียว. . .

คุณชอบพึ่งพาตัวเอง อะไรทำได้ฉันทำเองหมด (วันหลังลองสร้างบ้านเองด้วยนะ)

แน่ล่ะ สี่เหลี่ยมยังมีสี่ด้านเลย ใช่ว่ามีความเกรงใจอยู่มากแล้วจะไม่มีข้อเสีย.

ยิ่งคุณเป็นคนที่เกรงใจคนเอามากๆๆๆ จนถึงขั้นจัดว่า "ขี้เกรงใจ" แล้วล่ะก็…

อาจจะเกิดอาการวิตกจริตในบางครั้ง. . .บ่อยครั้งอาจเปลี่ยนไปเป็นความกลัว หรือไม่กล้า

ที่จะทำสิ่งๆหนึ่ง โดยอุปสรรคที่หยุดยั้งคุณไว้คือคำว่า "ความเกรงใจ"

เพราะ "ความเกรงใจ" จึงกลัวคนอื่นจะลำบาก หรือเดือดร้อน หรืออย่างน้อยๆที่สุดคือ ไม่เห็นด้วย กับการกระทำของเรา…

ทั้งๆที่จริงแล้วมันอาจจะไม่ได้เป็นอย่างที่คิดก็ได้. . .

สุดท้าย..สิ่งที่อยากจะทำ ก็ไม่ได้ทำ…เพราะคำว่า "ความเกรงใจ" เท่านั้นเอง. . .

ความจริงแล้ว ความเกรงใจเป็นคุณสมบัติที่ดี แต่หากมีมากไป. . .ใช่ว่าจะดีนัก

"มัชฌิมาปฏิปทา" พุทธองค์ตรัสไว้เช่นนี้

วันก่อนนู้น ข้าพเจ้าได้ฟังคำเทศนาจากบิดา…จนร้องไห้ไปเลย
(อย่างแกเนี่ยนะ!! ร้องไห้..)

บิดาข้าพเจ้าสอนเรื่องทางสายกลางนี่แหละ แถมยังเอาประสบการณ์การเป็นทหารมาสอนด้วย

"ตายในสนามรบก็ไม่มีค่าอะไรหรอก รบจนตัวตายก็เท่านั้นแหละ"

อืม…ทีแรกข้าพเจ้าคิดว่า ทหารต้องพลีชีพเพื่อชาติเสียอีก

จริงๆแล้วเปล่าเลย…แน่ล่ะ ใครจะไปอยากตายกัน…

สรุปก็คือ…คนเราต้องโอนอ่อนผ่อนตาม(น้ำ)ไปเรื่อยๆ ดังสุภาษิตว่า "เข้าเมืองตาเหล่ ต้องเขตาตาม"

หรือ "เข้า RCA ต้องเหล่สาวๆ" , "เข้าบาร์เกย์ ต้องเหล่ไวๆ" หรือไม่ก็ "เข้านครศรี ต้องมีจตุคาม" ละมัง

อา…เครียดจัง ปวดหัวตรั่บๆ เอ้ย ตุบๆแล้วเนี่ย (มีแต่สาระ)

ใครเครียดก็ไม่ต้องอ่านก็ได้นะ (เขียนเองอ่านเองยังเครียดเองเลย)
(แล้วไมไม่บอกตูแต่แรกฟระ!!)

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

3 Responses to ความเกรงใจ

  1. Amarah says:

    อืม
     
     
     
    พยายามไม่ร้อนตัวนะ
     
     
    5555+
     
    โฮะๆๆๆๆ
     
     
    เกรงใจอ่ะ
     
    ทีหลังจะไม่มาเมนท์แระ
     
    กลัวแกมานั่งอ่านนี่แหละ5555+
     

  2. Wasiphon says:

    — เกรงจัยว่ะ ไม่กล้า เม้นท์ —

  3. Sarawut says:

    "เข้าบาร์เกย์ ต้องเหล่ไวๆ"
     
    เหมือนมีประสบการณ์โชกโชน

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s